chanandler bong

  • 3781
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 yıl önce

ankara'dan istanbul'a taşınmak

iki cift arkadasi, iki cift sevgiliyi, iki cift yatagi birakip orospu sehre gelmek. basladigin yere geri donmek, ama hicbirseyi eskisi gibi gormemek. ne oraya, ne buraya ait olmak, vatansiz olmak bir nevi, ozgur olmak degil ama, katiyetle.

her gidiste evden biraz daha koptugunu gormek. insanlari buzluga kaldiramiyorsun ki tazeligini 3 ay korusun? gittiginde hepsini birer birer degisirken gormek. hayati, aski, arkadasligi, herseyi kesikli yasamak. hicbir yeri benimseyememek. evin neresi oldugunu aylar sonra hala karistirir olmak. otobuste rotayi sasirmak, bolu'dan sonra nereye gidicektim ben yahu?.. dusunmek, dusunmek ve aglamak.

eylul gelip catti mi, ankaranin toprak kokan yagmur sonrasi kahverengiligini ozlemek. kampuste yururken gozlerini kapatmak, kendini bir anligina ziya gokalp'ten kizilay'a yururken hayal etmek: sol kaldirimda kuruyemisciler, tasan leblebi kokusu, kirtasiyeler, pizzacilar, isportacilar girla...

ay be ay kabaran telefon faturalarindan sikayetci annenin serzenislerine kulak tikayip geride kalanlari dusunmek. sevgiliyi bir sonraki goruste soylenecek ilk cumleyi daha donus yolundan kurmaya baslamak, sonra bir gun, hic ummadigin anda hocanin birinin sozlerine kapilip sinifin orta yerinde hungur hungur aglamak...

ankaradan istanbula tasinmak, kelimeler yetmez...

devamını okuyayım »